خدایا:

         اگر خدا بودم باز خدارو سجده میکردم ؟

          بی شک نه .

          این غرور برترین مخلوق چه می کنه با من ٬

خدایا:

          هیچ زمان خدایم نکن .

          هر چه می خواهم بده ٬

          ولی خدایم نکن .

          آخه بندگی قاب عکس من است .

فراموش شدگان، فراموش كنندگان را فراموش نمي كنند .

پس تویی که فراموشم کرده ای٬ فراموشت نکردم .

تا که بودیم نبودیم کسی ......

کشت ما را غم بی همنفسی .......

تا که رفتیم همه یار شدند .....

خفته ایم و همه بیدار شدند

 قدر آیینه بدانید چو هست ........

نه در آن وقت که اقبال شکست .

ادعای زندگی داشتم ندانستم چیست.

تیرگی گل آفتاب گردان٬ سپیدی پر کلاغ پیر٬

محبت سلطان جنگل٬ یا نعره مرغ عشق.

که  هر یک جای خودش هم باشد٬

باز معنی نمی دهد.

و هنوز هم نمی دانم.

پس چرا هنوز زنده ام٬

چرا زنده می مانم٬

در حالی که نمی توانم زندگی کنم.

نگو زندگی گن

چون پریدن ندانم.