در تعطيلات كريسمس، در يك بعد از ظهر سرد زمستاني،

پسر شش هفت ساله‌اي جلوي ويترين مغازه‌اي ايستاده بود.

او كفش به پا نداشت و لباسهايش پاره پوره بودند.

زن جواني از آنجا مي‌گذشت. همين كه چشمش به پسرك افتاد،

آرزو و اشتياق را در چشمهاي آبي او خواند.

دست كودك را گرفت و داخل مغازه برد و برايش كفش و يك دست لباس گرمكن خريد.

آنها بيرون آمدند و زن جوان به پسرك گفت حالا به خانه برگرد.

انشالله كه تعطيلات شاد و خوبي داشته باشي پسرك سرش را بالا آورد،

نگاهي به او كرد و پرسيد: خانم! شما خدا هستيد؟

زن جوان لبخندي زد و گفت: نه پسرم. من فقط يكي از بندگان او هستم.

پسرك گفت: مطمئن بودم با او نسبتي داريد.

عميق ترين درد زندگي مردن نيست٬

بلکه نداشتن کسي است که الفباي دوست داشتن را برايت تکرار کند

و تو از او رسم محبت بياموزي. ...

عميق ترين درد زندگي مردن نيست٬

بلکه يخ بستن وجود آدمها و بستن چشمهاست . .... 

عميق ترين درد زندگي مردن نيست٬

بلکه به دست فراموشي سپردن قشنگ ترين احساس زندگي است. ...

عميق ترين درد زندگي مردن نيست٬

بلکه ناتمام ماندن قشنگترين داستان زندگي است که مجبوري

آخرش را با جدايي به سرانجام برساني. ...

در مسلخ عشـق جز نکو را نـکشند

روبه صفتــان زشــت خو را نـکشند

گـر عـاشق یکدلی٬ زمردن مهراس

مـردار بـود هـر آنکه او را نکشنــد

بدون شرح

حمـــد و ســـوره ای بـر مـــزارم بخـوان